Veel gestelde vragen

Wat bedoelen jullie met “honger”?

The Hunger Project richt zich op de bestrijding van chronische honger. Chronische aanhoudende honger is heel wat anders dan acute hongersnood waarvoor in het nieuws vaak veel aandacht is. Toch is deze acute vorm van honger, die wordt veroorzaakt door een tijdelijke crisis, maar een heel klein deel van alle mensen die honger hebben. Zelfs niet meer dan 7%. Veruit de meeste mensen met honger hebben chronische honger. Dat wil zeggen dat zij dag in, dag uit te weinig, of te eenzijdig eten.

Chronische honger is niet alleen een kwestie van weinig eten, maar vaak vooral van slecht of eenzijdig eten. Het is vaak het gevolg van te weinig mogelijkheden om inkomen te verwerven, gebrek aan kennis en basisgezondheidszorg, en te weinig zeggenschap over beslissingen over de eigen gemeenschap.

Hoeveel mensen hebben honger en waar wonen deze mensen?

Het aantal hongerige  (chronisch ondervoede) mensen in de wereld wordt geschat op 842 miljoen. De meeste ondervoede mensen (98%) wonen in ontwikkelingslanden. De meerderheid daarvan leeft in Azië en Afrika.. Verre weg de meeste van deze mensen (85%) wonen op het platteland.. Vrouwen maken 60% uit van de hongerige mensen.

Het aantal mensen met honger daalt. In 20 jaar is het aantal mensen met honger verminderd met 132 miljoen, van 18,6% tot 12,5% van de wereldbevolking. En ondervoeding is niet langer doodsoorzaak nummer 1, maar nummer 8. Hoewel dit een enorme vooruitgang is, leven nog steeds 1 op de 8 mensen met honger. En dat is veel te veel.

Waarom delen jullie geen goederen of eten uit?

Bij een acute crisis of noodsituatie is noodhulp en het uitdelen van voedsel een manier om levens te redden. Maar de meeste mensen hebben chronische honger. Omdat chronische honger structureel is, heeft voedsel sturen geen zin. Het zou geen duurzame oplossing bieden .

Uitdelen van voedsel is niet alleen onvoldoende om honger te bestrijden, het kan ook schadelijk werken op gemeenschappen. Als er niet goed mee omgegaan wordt, kan gratis voedsel de markt voor lokale voedingswaren ondermijnen en daarmee een gevaar worden voor de beschikbaarheid van voedsel op de langere termijn. Bovendien werkt het afhankelijkheid in de hand.

Deze mensen met chronische honger willen wij helpen om zelf een einde aan hun honger te maken. Structureel. Het doel van onze programma’s is dat zij het heft in eigen handen nemen. En op eigen kracht een duurzame verbetering van de eigen voedselzekerheid bereiken.

Waarom richten jullie je alleen op het platteland?

The Hunger Project richt zich op het platteland omdat daar de nood het hoogst is en de voorzieningen schaars. Helaas is het nog steeds zo dat op het platteland de leefomstandigheden voor heel veel mensen veel slechter is dan in de grote steden. 85% van de mensen met chronische honger woont op het platteland.

Vaak ontbreken op het platteland basisvoorzieningen zoals schoon water, onderwijs, gezondheidszorg, vervoer, en communicatiemiddelen. De mensen hebben daardoor een lagere levensverwachting en minder invloed op de overheid.

Hoe bepaalt The Hunger Project in welke landen zal worden gewerkt?

The Hunger Project werkt alleen in landen waar een stabiele situatie is. Er moet een stabiele regering zijn, en de gebieden waar gewerkt wordt moeten geen conflictgebieden zijn, maar een zekere mate van vreedzaamheid kennen. Aangezien de programma’s van The Hunger Project lange-termijn-programma’s zijn (bijvoorbeeld acht jaar bij de epicentrumstrategie), kunnen we alleen onder deze voorwaarden aan duurzame ontwikkeling van gemeenschappen werken.

Daarnaast werkt The Hunger Project alleen met lokale staf. Daarom is in ieder land waar gewerkt wordt een vestiging  van The Hunger Project, waar mensen uit dat land werken, die de  uitvoering van de programma’s verzorgen.

Hoe besteden jullie het geld en hoeveel blijft er in Nederland?

The Hunger Project streeft ernaar om de kosten in Nederland zo laag mogelijk te houden, zodat het geld besteed kan worden aan onze programma’s. Zoveel mogelijk zaken – zoals de website, communicatiemateriaal en het salaris van de betaalde krachten – zijn (gedeeltelijk) gesponsord. De totale kosten in Nederland waren in 2015 14%, waarvan 5% voor kosten fondsenwerving, 5% voor de interne organisatie en 4% voor bewustwording. De overige 86% zijn besteed aan de uitvoering en begeleiding van de projecten in Afrika, Azië en Latijns-Amerika. In 2015 heeft The Hunger Project Nederland in totaal 3.2  miljoen euro overgemaakt naar de programmalanden. Daarvan ging 23% naar Benin, 21% naar Malawi en droegen we bij aan de programma’s in Bangladesh, Burkina Faso, Ethiopie, Ghana, India, Mexico, Oeganda en Senegal. Meer details vind je in de jaarrekening.

Hoeveel verdient de directie en de Raad van Toezicht?

Evelijne Bruning en Jouwert van Geene vormen als tweekoppige directie samen het bestuur van The Hunger Project Nederland. Evelijne werkt sinds 2009 voor The Hunger Project, Jouwert sinds midden 2010. Zelfs bij elkaar opgeteld verdienen ze nog onder de maximale norm voor een directeur.

In 2015 had Evelijne een contract voor 40 uur per week, en had ze een bruto jaarinkomen van € 82.688. Jouwert werkte in 2015 32 uur (80%) voor The Hunger Project Nederland en verdiende daarmee € 51.116. Daarnaast werkt Jouwert voor het kantoor van The Hunger Project in de Verenigde Staten als Senior Adviseur voor de Afrika-afdeling. Daarvoor kreeg hij in 2015 een freelance vergoeding van € 26.973.

Volgens onderzoek van de Vereniging voor Fondsenwervende Instellingen zijn deze beloningen aanzienlijk lager dan het gemiddelde salaris van een goede doelen directeur  (€ 98.863 in 2014), ruim onder hun maximumnorm van € 158.000 en zeer ruim onder de grens van € 178.000 conform de nieuwe Wet Normering Topinkomens (WNT2).

De leden van de Raad van Toezicht van The Hunger Project zetten zich geheel belangeloos in. Zij ontvangen in het geheel geen vergoeding voor hun werk, zelfs niet voor gemaakte onkosten.

Steunen jullie ook andere stichtingen of initiatieven met geld?

The Hunger Project werkt alleen met The Hunger Project vestigingen in de programmalanden. Er wordt veel samengewerkt met andere organisaties maar er gaat geen geld van The Hunger Project naar andere organisaties, stichtingen of initiatieven.

Kan ik via jullie in het buitenland werken?

The Hunger Project werkt in haar programmalanden alleen met lokale staf en lokale vrijwilligers. Het is dus niet mogelijk om in onze programmalanden in Afrika, Latijns-Amerika of Azië te werken. Dit geldt voor zowel betaald werk als stages en vrijwilligerswerk. Waarom we dit niet doen:

•             De belangrijkste verandering waar onze lokale collega’s aan werken in de dorpen in de programmalanden is de verandering van mindset: van een gevoel van afhankelijkheid (van geld en hulp van anderen) naar een gevoel van eigen verantwoordelijkheid en het vertrouwen dat ze zélf hun leven kunnen veranderen en dat ze samen met hun dorpsgenoten zélf veel kunnen bereiken. Dit is geen eenvoudig proces. En de aanwezigheid van niet-lokale vrijwilligers of medewerkers die komen helpen, kan dit verstoren.

•             Enthousiasme en betrokkenheid alleen zijn niet genoeg. De lokale staf kent en begrijpt de lokale context. Een niet-lokale vrijwilliger of medewerker zou zonder een goede voorbereiding de verkeerde ingrepen kunnen doen. Bovendien zou het te veel aandacht en tijd van onze lokale staf vragen.

•             Tenslotte een praktisch bezwaar: in de dorpen wordt veelal een lokale taal gesproken, die een niet-lokale vrijwilliger of medewerker niet beheerst.

Kan ik vrijwilligerswerk voor jullie doen?

Wil je vrijwilligerswerk bij The Hunger Project doen? Dat kan, graag zelfs. Vrijwilligers werken met hun eigen kracht en capaciteiten mee aan een wereld zonder honger en zijn onmisbaar voor ons. Het is mogelijk om binnen een specifieke werkveld bij te dragen aan het werk van The Hunger Project. (Kantoor-) vrijwilligers kunnen zich bijvoorbeeld richten op bedrijven, communicatie, administratie of eventmanagement. Lees verder.

x

x

Staat je vraag er niet bij?

Neem dan gerust contact met ons op.