Patroon header

Odisha’s 100 – veelgestelde vragen

Waarom India? De economische groei in India is toch heel groot? Kunnen zij hun problemen niet zelf oplossen?

India is een land van contrasten. De economie groeit, en India wordt rijker. Of tenminste, een deel van India wordt rijker. Het verschil in inkomen tussen de bovenste en onderste bevolkingslaag is groot. Naast enorme rijkdom, kent India ook heftige armoede. 1 op de 4 mensen met honger op de wereld woont in India. Elke dag hebben 194 miljoen Indiërs te weinig te eten, vooral op het platteland. En dat terwijl honger het grootste oplosbare probleem ter wereld is.

Er zijn kansen genoeg om honger en armoede terug te dringen. De Indiase overheid heeft zelf al de nodige stappen gezet. Op papier is het geweldig geregeld. Met de belasting die de rijken betalen worden allerlei regelingen en subsidiepotjes gevuld, beschikbaar voor de armsten. Van weduwenpensioenen tot subsidie voor huizen, van een banenprogramma tot schoolmaaltijden en voedselbonnen.

In theorie dan – in de praktijk pakt het nog niet altijd zo uit. Door ongelijkheid tussen mannen en vrouwen, in combinatie met corruptie en bureaucratie, komen de subsidies in de praktijk niet op de juiste plek terecht. Het systeem zit totaal verstopt. Ruchi Yadav, programmadirecteur bij The Hunger Project India: “India is enorm goed in het opstellen van wetten en het ratificeren van internationale verdragen. We zijn alleen niet zo goed in het nakomen en daadwerkelijk uitvoeren daarvan.”

Waarom gaat er zoveel aandacht naar de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen? Wat is de positie van vrouwen in India?

Ongelijkheid zit diepgeworteld in de Indiase samenleving. Het geslacht bepaalt bij geboorte al de positie voor de rest van het leven. Vrouwen en meisjes zijn inferieur aan mannen en jongens en hebben weinig tot niets te zeggen. Bovendien is er veel (seksueel) geweld tegen vrouwen. Ze gaan korter naar school, zijn vaker ondervoed, kunnen minder goed lezen en schrijven, volgen korter onderwijs en krijgen minder kansen.

Een zoon is een bron van vreugde voor een gezin, en meisje een last. Een getrouwde vrouw (of meisje, aangezien er veel kindhuwelijken voorkomen) krijgt toegewenst dat zij “de moeder van 1000 zoons mag worden”. Meisjes zijn ongewenst. En als gevolg daarvan, komen ze ook minder vaak voor. Duizenden meisjes in India zijn “verdwenen”. Ze worden geaborteerd, omdat ze een meisje zijn. Of ze worden na de geboorte gedood. De verhouding van het aantal meisjes ten opzichte van het aantal jongens is scheef. Op 1000 jongens zijn er 914 meisjes. En bij kleine gezinnen is dit verschil nog veel groter: bij 1 kind zijn er 782 meisjes op 1000 jongens, en bij 2 kinderen zijn er nog maar 720 meisjes op 1000 jongens.

Ook de vrouwelijke dorpsraadsleden worden met deze ongelijkheid geconfronteerd. En deze ongelijkheid is een van de redenen dat het politieke systeem niet werkt zoals het zou moeten. De vrouwelijke raadsleden hebben in de praktijk niet veel te zeggen, en kunnen door gebrek aan kennis en kansen hun functie niet goed vervullen.

“Waarom moeten wij tijdens een vergadering op de grond zitten, terwijl de mannen op stoelen zitten? Dat veranderen ging niet zonder slag of stoot. De eerste keer dat ik op een stoel zat, kreeg ik veel commentaar. Ik zou de mannelijke raadsleden niet respecteren en ik zou alle regels zijn vergeten.”

“Volgens mijn familie is politiek niet voor vrouwen. Daarom mocht ik tijdens mijn eerste termijn niet naar de vergaderingen. Ik deed eigenlijk niks, en daar voelde ik me slecht over.”

Waarom ligt de focus op de dorpsraden, de panchayats? Hoe werkt het politieke systeem in deze dorpsraden?

Met ruim 1,2 miljard inwoners en een uitgebreid democratisch stelsel is India de grootste democratie ter wereld. Het laagste politiek niveau is het niveau van de Gram Panchayats: een verzameling van dorpen. Een Gram Panchayat bestaat uit 4 tot 5 dorpen (panchayats) op het platteland, die verschillende wards (wijken) omvatten. Het zijn deze panchayats die het dichtste bij de bevolking op het platteland staan – bij de armsten van de armen. Op het niveau van deze panchayats moeten de overheidsregelingen voor de armsten worden geregeld.

De panchayat wordt bestuurd door een dorpsraad van twintig dorpsraadsleden: panches. Zij worden democratisch gekozen voor termijn van vijf jaar. Zij zijn degenen de behoeftes in het dorp in kaart brengen, die moeten identificeren wie recht heeft op subsidie of een dienst, en die een subsidie of dienst aanvragen en najagen. Oftewel: zij zijn degenen die kunnen zorgen dat het systeem gaat werken en die kunnen zorgen voor verandering.

The Hunger Project ziet de dorpsraden, de panchayats, als dé kans om de positie van vrouwen in India te verbeteren. Daarom investeert The Hunger Project sinds 2000 in de democratisch gekozen vrouwelijke leiders in deze dorpsraden. Volgens de Indiase wet moet de helft van de dorpsraadsleden vrouw zijn. Deze vrouwen worden tijdens hun vijfjarige termijn intensief getraind en begeleid door The Hunger Project India.

Waarom ligt de focus alleen op vrouwelijke raadsleden en niet op mannen?

Vrouwen zijn cruciaal voor het einde van honger en armoede. Ze zijn vaak verantwoordelijk voor het voedsel, niet alleen voor hun eigen gezin, maar voor de hele gemeenschap. Maar ze krijgen niet overal een eerlijke kans. Vrouwen hebben nauwelijks toegang tot onderwijs, geld of invloedrijke posities. Veel potentieel blijft zo onbenut – de helft van de samenleving doet eigenlijk niet mee.

Zonde, want vrouwelijke leiders zetten voedselzekerheid, onderwijs, gezondheid, corruptie en sociale uitsluiting op de agenda van hun gemeenschappen. Uit verschillende studies blijkt dat vrouwen meer dan mannen investeren in sociale issues. Bovendien zijn ze minder vaak corrupt. Zodra vrouwen in hun kracht staan en zich ontpoppen tot leider, plukt de hele gemeenschap daar de vruchten van. Zij maken het verschil voor hun kinderen, familie en dorp.

In India leven mannen en vrouwen in gescheiden werelden. Ze werken vooral aan wat ze kennen en stellen daardoor andere prioriteiten. Vrouwelijke raadsleden maken dus andere budgetkeuzes dan mannelijke raadsleden en werken aan thema’s die door mannelijke raadsleden grotendeels worden genegeerd, zoals scholing, water, gezondheidszorg en het tegengaan van seksueel geweld.

Waarom wil The Hunger Project opschalen in Odisha? Waarom is dat nodig?

In 2017 start in een Odisha een nieuwe vijfjarige verkiezingscyclus voor de dorpsraden. The Hunger Project wil haar werk uitbreiden in acht nieuwe districten: van de huidige zeven naar vijftien districten. De acht nieuwe districten zijn door de overheid aangewezen als de grootste achterstandsgebieden. Daar kan de grootste impact worden bereikt. In 2017 breiden we uit naar vier nieuwe districten. In 2018 volgen nogmaals vier extra districten, zodat we in 2018 in vijftien districten werken.

Een opschaling naar vijftien districten betekent dat The Hunger Project straks in 50% van alle districten actief is. We trainen meer gekozen vrouwen en hebben impact op meer mensen op het platteland. Daarmee bereiken we een kritische massa waardoor we effectief invloed kunnen uitoefenen op de overheid en onze stem kunnen laten horen over belangrijke thema’s zoals voedselzekerheid, veiligheid voor vrouwen, gendergelijkheid, het tegengaan van discriminatie van vrouwen of lage kasten, en ons sterk kunnen maken voor toegang tot diensten en overheidsregelingen voor iedereen – ongeacht geslacht of kaste. Bovendien worden we dan op nationaal niveau serieuzer genomen, en we kunnen laten zien dat onze aanpak echt werkt – met meer massa en meer substantiële onderzoeksdata. Ons werk, en vooral de gekozen vrouwen, worden onontkoombaar.

Door nu een tandje bij te zetten, komt het einde van honger in India een flinke stap dichterbij. Met Odisha’s 100 willen we bijdragen aan een einde aan de honger in de armste districten in Odisha. Door de investering kunnen 1440 exta vrouwelijke dorpsleiders het leiderschapsprogramma volgen, waarmee ze positieve impact kunnen maken op de levens van 720.00 extra dorpsbewoners.

Wat is de situatie in Odisha?

De staat Odisha (tot 2011: Orissa) aan de oostkust van India heeft in totaal dertig districten en bijna 42 miljoen inwoners. Ongeveer 84% van de bevolking woont op het platteland. Met 45% van de bewoners die onder de armoedegrens leven, is Odisha een van de armste deelstaten van India.

In de helft van de districten heeft 80% van de bevolking een zeer lage levensstandaard. Odisha kampt met verschillende uitdagingen, vooral op het platteland. Zo is ondervoeding onder kinderen een groot probleem. Bijna 36% van de kinderen onder de vijf jaar op het platteland is ondervoed. En er komen veel kindhuwelijken voor. Hoewel het aantal kindhuwelijken de afgelopen tien jaar is gedaald, trouwt nog steeds 21% van de meisjes voor haar 18e verjaardag.

The Hunger Project is op dit moment actief in zeven districten en 295 dorpsraden, waar we samenwerken met zes partnerorganisaties. Tot nu toe zijn 1875 vrouwelijke dorpsleiders getraind, die samen positieve impact hebben op de levens van bijna een miljoen dorpsbewoners.

Wat zijn de resultaten tot nu toe? Welke impact behalen de getrainde vrouwen?

The Hunger Project India trainde sinds 2000 in acht deelstaten bijna 150.000 vrouwelijke leiders in de armste gebieden op het platteland. Met enorm resultaat en impact op de levens van 75.000.000 dorpsbewoners.

De getrainde vrouwen geven echt invulling aan hun functie en worden voorvechters voor een beter dorp. De subsidiepotjes en overheidsregelingen worden efficiënt ingezet waar ze nodig zijn: van voedselhulp tot weduwenpensioenen, van huizen voor armen tot het bouwen van wc’s, en van de aanleg van irrigatiekanalen tot een goed functionerend consultatiebureau.. Er is minder corruptie en meer transparantie. De vrouwen worden revolutionaire voorbeelden voor hun omgeving. En ze inspireren talloze andere vrouwen en meisjes om zich, al dan niet via een politieke functie, in te zetten voor een betere toekomst voor hun dorp.

Elke geïnvesteerde euro in het laten functioneren van de panchayat heeft een multiplier effect: meer vrijkomende subsidies, meer diensten, het werkt zoals het moet werken. En door verbeterde gezondheidszorg, meer toegang tot schoon water, meer kinderen (jongens en meisjes) naar school, functionerende consultatiebureaus en goede zorg voor ondervoede kinderen zijn mensen gezonder, beter geschoold, beter gevoed en hebben ze een hoger inkomen. En daarmee neemt honger en armoede af. Zie hier een voorbeeld van de impact de impact die een getraind vrouwelijk leider kan hebben.

Uit een externe evaluatie van ons leiderschapsprogramma in Madhya Pradesh in India blijkt dat getrainde vrouwelijke leiders dubbel zo veel zelfvertrouwen hebben als ongetrainde vrouwen, meer acties voor hun dorp ondernemen en dat hun politieke daadkracht groter is. De vrouwelijke leiders worden daadwerkelijk ‘change agents’ in hun gemeenschappen. De samenwerking tussen vrouwelijke leiders onderling blijkt de meeste invloed te hebben. Wanneer vrouwen samenwerken in federaties, lukt het veel vaker om bijvoorbeeld betere scholing, watervoorzieningen en werkverschaffingsprojecten voor hun dorp te regelen.

Hoe houdt The Hunger Project in de gaten of het ook echt werkt en wat de impact van het programma is?

The Hunger Project werkt met een gedegen en uitgebreid monitoring en evaluatiesysteem. Enerzijds om de voortgang, resultaten en impact van haar programma’s te bewaken. Anderzijds als leerinstrument om de kwaliteit van haar programma’s doorlopend te blijven verbeteren.

Om de voortgang en impact van het vrouwelijk leiderschapsprogramma in India te volgen en meten is een speciale index ontwikkeld, de Women Empowerment Index (WEI). Voor veel organisaties waar de empowerment van vrouwen centraal staat, ontbrak tot voor kort een goede methode om resultaten te meten. Daarom lanceerde The Hunger Project in 2015 de Women Empowerment Index, een meetinstrument om vooruitgang in kaart te brengen op het gebied van zelfbeschikking, inkomen, leiderschap, toegang tot middelen en kennis, en tijdsbesteding. De index maakt gebruik van gegevens uit ons monitoring en evaluatiesysteem. We meten niet alleen de vooruitgang van vrouwen, maar ook voor die van mannen. Want empowerment van vrouwen gaat niet over vrouwen alleen.

The Hunger Project India maakte in 2016 een eigen variant op de Women Empowerment Index, de Composite Capacity Index. Deze index is speciaal bedoeld om de stappen voorwaarts van de getrainde vrouwelijke dorpsraadsleden te meten – en beter te begrijpen. Zo kunnen we met deze index vaststellen welke kennis de getrainde vrouwen hebben (en welke nog nodig is), hoe hun positie verandert in het huishouden en in de gemeenschap, en welke resultaten zij boeken.

Veel internationale organisaties hebben interesse getoond in de Women Empowerment Index. The Hunger Project heeft op diverse plekken presentaties gegeven over de methode en organisaties als de Clinton Foundation en de Sustainable Business Council helpen bij de invoering of het gebruik ervan.

Daarnaast ontwikkelde The Hunger Project India een speciaal ‘volgsysteem’ bedoeld om de deelname en werkzaamheden van de gekozen vrouwelijke raadsleden te monitoren, en zo op lange termijn impact te kunnen zien van onze trainingsprogramma’s. In 2016 experimenteerden we voor het eerst met deze tool, en dat beviel erg goed. Dit jaar wordt het systeem verder getest en in gebruik genomen in Odisha.

Meer over onze uitgebreide monitoring en evaluatie

Welke subsidies en regelingen zijn er allemaal in India?

Voor de grote groep Indiërs die nog steeds onder de armoedegrens leeft, bestaan – op papier – goede regelingen. De armsten kunnen aanspraak maken op subsidies voor een huis of voor voedselbonnen voor de enorme voedselhulp die de overheid verstrekt. Weduwen en ouderen kunnen in hun onderhoud voorzien met een overheidspensioen. Werklozen kunnen gegarandeerd 100 dagen per jaar, tegen een minimumloon, werken via een overheidsprogramma. De talloze huishoudens zonder sanitaire voorzieningen kunnen subsidie krijgen voor de aanleg van een toilet. En in arme dorpen op het platteland zijn consultatiebureaus die het gewicht en de gezondheid van jonge kinderen in de gaten houden. En scholen, waar gratis maaltijden aan de leerlingen worden verstrekt. En met subsidie kunnen wegen, waterpompen of irrigatiekanalen worden aangelegd.

In 2017/2018 zijn in India in totaal zo’n 186 miljard euro aan subsidies en regelingen beschikbaar voor armen en kwetsbare groepen. Voor onderwijs, gezondheidszorg, gezond drinkwater en sanitair, pensioen regelingen, ondersteuning voor levensonderhoud en huisvesting, wegenbouw en voedselzekerheid.

Is Odisha’s 100 alleen voor vrouwen, of mogen mannen ook meedoen?

Hoewel wij ons vooral op vrouwen richten, mogen mannen zeker meedoen. Sterker nog, wij zouden het fantastisch vinden als mannen zich voor het thema vrouwelijk leiderschap sterk willen maken, zowel in India als Nederland.

Waarom 100?

Met 100 deelnemers bereiken we de gewenste opschaling in Odisha van zeven naar vijftien districten en kunnen we alle 1440 gekozen vrouwelijke dorpsleiders vijf jaar trainen en begeleiden.

5000 euro per jaar is teveel voor mij. Kan ik ook een rugnummer delen met iemand anders?

Odisha’s 100 staat voor de kracht van samen. Dus als jij samen met je partner, familielid, vriend(in) of collega in wilt stappen, dan is dat zeker mogelijk. Je deelt dan een rugnummer, en investeert samen de 5000 euro per jaar.

Hoe worden de vrouwelijke raadsleden tijdens hun zittingsperiode ondersteund? Wat gebeurt er precies in die vijf jaar?

  • The Hunger Project India werkt in de moeilijkste, meest afgelegen gebieden op het platteland. Met achtergestelde en kwetsbare groepen, daar waar dit het meest nodig is. Het veranderen van bestuurlijk functioneren en ongelijke machtsstructuren vraagt een lange adem. Die verandering gaat niet over een nacht ijs en vraagt om een lange termijn investering: per gebied minimaal een bestuurscyclus van vijf jaar. The Hunger Project versterkt het leiderschap van de gekozen vrouwelijk leiders in deze dorpen, zodat zij effectiever hun werk kunnen doen. Dit doen we door hun capaciteiten, kennis, vertrouwen in hun eigen kunnen, hun rol en verantwoordelijkheden te versterken. En door te werken aan een omgeving waarin zij hun werk zo goed mogelijk kunnen doen.De aanpak bestaat uit:
    • Verkiezingscampagnes (SWEEP): vrouwen stimuleren om zich verkiesbaar te stellen, aandacht voor vrouwelijk leiderschap bij kiezers.
    • Driedaagse Women Leadership Workshop: nieuw gekozen vrouwen krijgen kennis en tools waardoor ze hun rol beter begrijpen, met focus op zelfvertrouwen, zelfrespect en eigenwaarde.
    • Thematische workshops naar behoefte, over de bestaande regelingen en hoe deze te claimen.
    • Formatie van federaties: vrouwen verenigen zich om gezamenlijk problemen aan te pakken.
    • Consultaties met dorpsbewoners, campagnes, media workshops en ontmoetingen met parlementariërs: extra activiteiten waardoor de vrouwen de nodige diensten en services voor hun dorp kunnen claimen.

    The Hunger Project stimuleert het vormen van federaties, omdat de vrouwen samen meer kunnen bereiken. Door samenwerking leren vrouwen allianties te vormen en zo druk uit te oefenen op de overheid. Ze vormen netwerken waarin krachten gebundeld worden. De vrouwelijke leiders worden hierdoor sterk genoeg om de politiek te veranderen. Ook leren de vrouwen om succesvol media in te zetten en zetten ze campagnes op om andere vrouwen te mobiliseren om zich verkiesbaar te stellen.
    Zo kunnen de vrouwen het systeem, dat er al is, voor zich laten werken – working the system. Dat is de slimst mogelijke interventie, met de meeste kans op impact.

Hoe betrouwbaar is The Hunger Project?

The Hunger Project werkt in 12 lage inkomenslanden in Azië, Afrika en Latijns-Amerika. Dat doen we uitsluitend met lokale medewerkers en met duizenden lokale vrijwilligers. Onze aanpak is zo slim ingericht, dat ons werk volgens de Geef Wijzer en Nationale Goede Doelen Test de hoogst haalbare score krijgt voor kans op impact. We scoren daarbij consistent de hoogst mogelijk haalbare punten.

The Hunger Project heeft een ANBI-status, is een CBF Erkend Goed Doel, is koploper bij de Transparantprijs en kreeg de afgelopen jaren de Triple A rating voor transparantie en communicatie over resultaten.

Lees meer

Hoe wordt het geld precies besteed? Hoeveel gaat er naar India en wat wordt ermee gedaan? Hoeveel blijft er in Nederland en wat wordt ermee gedaan?

The Hunger Project wil in Odisha in acht nieuwe districten werken, en daar 1440 extra gekozen vrouwelijke dorpsleiders voor vijf jaar trainen en begeleiden. Daarvoor is in totaal 1,73 miljoen euro nodig. In 2017 zal opgeschaald worden naar vier districten en in de daaropvolgende jaren naar acht districten.

Van het geld wordt 75% besteed aan directe programmakosten in India. De overige 25% van de kosten wordt door The Hunger Project Nederland en Global (hoofdkantoor) besteed aan programmabeheer, monitoring en  evaluatie, administratie en communicatie.  

De onderstaande tabel geeft een overzicht van de verdeling van de kosten.

  2017

 (4 districten)

2018

(8 districten)

2019

(8 districten)

2020

(8 districten)

2021

(8 districten)

Totaal
The Hunger Project India (75%)  €                    93.059  €                       238.859  €                  323.028  €                  365.037  €                  367.251  €          1.387.234
The Hunger Project NL & Global (25%)  €                    23.265  €                         59.715  €                    80.757  €                    91.259  €                    91.813  €              346.809
Totaal  €                  116.324  €                       298.574  €                  403.785  €                  456.296  €                  459.064  €          1.734.043

We gaan uit van een geleidelijke groei van het aantal deelnemers in Odisha’s 100. Deze groei kan via verschillende scenario’s verlopen. Als Odisha’s 100 sneller groeit dan verwacht en er meer investeringen dan de begroting binnenkomen, dan worden die ingezet voor opschaling en lopende programma’s voor vrouwelijke leiders in andere staten waar The Hunger Project actief is. De investeringen worden altijd ingezet daar waar het nodig is en waar de grootst mogelijke impact bereikt kan worden. Uiteraard wordt daarover een transparante  terugkoppeling en verantwoording naar de leden van Odisha’s 100 afgegeven.

Hoe vaak kan ik mee op reis naar India? Moet ik daar nog apart voor betalen?

In 2018, 2019, 2020 en 2021 organiseren we in februari/maart een investeringsreis naar India. Je kunt elk jaar mee, maar ook eenmalig of helemaal niet. Dat is afhankelijk van jouw behoefte en beschikbaarheid. De reiskosten betaal je zelf, bovenop je jaarlijkse investering van 5000 euro. Wij zien de reis als een investering in jezelf waar je met de lokale vrouwelijke leiders in gesprek kunt gaan en je kunt laten inspireren door hen en de Indiase cultuur. Wij verzorgen met onze lokale collega’s het volledige programma , met goede informatie voorafgaand aan en een debriefing na de reis.

Indiase vrouwen in Madhya Pradesh

Staat je vraag er niet bij?

Neem dan gerust contact met ons op.