Allan uit Malawi.
Van stroper naar voorbeeldboer.
Allan uit Chibwalizo, Malawi, leefde van stroperij in het naastgelegen Majete Wildlife Reserve. Via The Hunger Project leerde hij nieuwe landbouwtechnieken en kreeg hij toegang tot landbouwleningen. Zijn oogst verdrievoudigde. Nu deelt hij zijn kennis en moedigt hij zijn dorpsgenoten aan hetzelfde te doen.
“Vroeger spoorde ik mensen aan om dieren te stropen in het natuurreservaat. Maar zelfs toen ik dat deed, hadden we nog steeds moeite om het hoofd boven water te houden. Het inkomen was niet genoeg. We waren aangewezen op stroperij omdat we geen andere uitweg zagen. Vroeger waren we afhankelijk van de hulp van anderen. Nu zijn we van niemand meer afhankelijk.”
Nieuwe methoden, betere oogst.
Toegang tot kennis en middelen.
Dat veranderde toen The Hunger Project in Chibwalizo kwam. In groepsbijeenkomsten bespraken bewoners samen hoe ze het bos konden beschermen én hun armoede konden verminderen. Tijdens voedselzekerheidstrainingen leerde Allan en zijn vrouw hoe ze hun land effectiever konden gebruiken en met schokken, zoals droogte, om konden gaan. Met een microkredietlening kochten ze goed zaad en bemesting.
De oogst verdrievoudigt.
De resultaten spreken voor zich: in 2013 oogstten ze 25 zakken mais, in 2015 waren dat er 45. Sindsdien is de opbrengst alleen maar meer geworden: “Ik weet niet hoeveel zakken het dit jaar worden, maar ik weet zeker dat het er meer zullen zijn!” Inmiddels is Allan in zijn gemeenschap een voorbeeldboer. “Als voorbeeldboer moedig ik anderen aan ook de nieuwe methoden te gebruiken of een landbouwlening te nemen.” Ook geeft hij terug aan de gemeenschap: “Oogst ik veertig zakken mais, dan geef ik er tien teruggaf aan de voedselbank van het epicentrum.”
"Ik jaag niet langer op dieren, dat is iets uit het verleden. We zijn op de goede weg en in staat om op eigen benen te staan. Ik heb vertrouwen in de toekomst.''
Zekerheid voor het gezin.
Een buffer voor slechte tijden.
Voor het geval de oogst tegenvalt of het droog is, heeft Allan twintig geiten — die kan hij verkopen als het echt moet. En hij spaart voor een os om te helpen met ploegen.
Rust en toekomst.
“Vroeger moest ik als dagloner werken in Mozambique. Dat hoef ik nu niet meer te doen. Ik weet dat ik verzekerd ben van genoeg te eten voor mijzelf en mijn familie. Dat geeft een hoop rust.” Door de verkoop van zijn maïs kan hij ook de schoolkosten van zijn dochter betalen. Hij droomt ervan dat ze later dokter wordt.
Investeer in changemakers zoals Allan.
Honger is op te lossen, en dat doen we samen. Ook jij kunt onderdeel zijn van de oplossing. Met jouw steun werken miljoenen mensen op diverse plekken in de wereld aan een betere toekomst zonder honger.
