De natuur vormt de basis van voedselzekerheid. Op het afgelegen platteland van Afrika en Azië leven miljoenen families direct van wat de natuur hen geeft. Hun voedsel en inkomen hangen af van vruchtbare grond, schoon water en biodiversiteit. Wanneer de natuur onder druk staat, neemt voedselzekerheid af. Tegelijkertijd leiden armoede en honger ertoe dat mensen natuurlijke hulpbronnen intensiever gebruiken om te overleven, waardoor die druk verder toeneemt. u003cspan style=u0022font-weight: 400;u0022u003eZo versterken honger en natuurverlies elkaar. u003c/spanu003eu003cspan style=u0022font-weight: 400;u0022u003eDaarom werkt The Hunger Project juist in deze gebieden aan armoedebestrijding. u003cspan class=u0022TextRun Highlight SCXW50119589 BCX8u0022 lang=u0022NL-NLu0022 xml:lang=u0022NL-NLu0022 data-contrast=u0022autou0022u003eu003cspan class=u0022NormalTextRun SCXW50119589 BCX8u0022u003eOmdat daar grote kansen liggen voor voedselzekerheid en natuurbehoud.u003c/spanu003eu003c/spanu003eu003c/spanu003e

u003cimg class=u0022alignnone wp-image-2824 size-largeu0022 src=u0022https://thehungerproject.nl/app/uploads/2026/05/Mozambique-2-1024×768.jpgu0022 alt=u0022u0022 width=u00221024u0022 height=u0022768u0022 /u003e

Wereldwijd is naar schatting meer dan 80% van de natuurlijke bossen vernietigd of aangetast. De gevolgen worden het sterkst gevoeld door plattelandsgemeenschappen die direct afhankelijk zijn van wat de grond en omgeving hen geven. Wanneer ecosystemen achteruitgaan, zijn de gevolgen hier direct merkbaar. Oogsten worden kleiner en kwetsbaarder, inkomens worden minder stabiel en gezinnen hebben minder toegang tot gevarieerde en gezonde voeding.rnrnDaarom is natuurbehoud meer dan een milieuvraagstuk. Gezonde ecosystemen zorgen voor vruchtbare bodems en biodiversiteit: de basis van voedselproductie en bestaanszekerheid. Tegelijkertijd hebben veel gezinnen weinig alternatieven wanneer oogsten tegenvallen of inkomsten wegvallen. Mensen zoeken dan manieren om te overleven binnen het landschap zelf, bijvoorbeeld via illegale houtkap of stroperij. Dat zijn geen bewuste keuzes tegen natuurbehoud, maar reacties op een gebrek aan bestaanszekerheid. Wanneer natuurlijke hulpbronnen schaarser worden of ongelijk verdeeld zijn, kunnen spanningen ontstaan en conflicten oplopen. Klimaatverandering versterkt deze druk verder door ecosystemen nog kwetsbaarder te maken.rnrnZo ontstaat er een patroon waarin natuurverlies en voedselonzekerheid elkaar versterken: hoe groter de druk op de natuur, hoe minder het kan bijdragen. En hoe kleiner de opbrengsten worden, hoe groter de noodzaak om de natuur verder te benutten. Daarom investeert The Hunger Project in sterkere gemeenschappen én natuurherstel. Zo ontstaat er een basis voor duurzame voedselzekerheid, meer klimaatweerbaarheid en een toekomst waarin mens en natuur samen kunnen floreren.

De aarde voedt en onderhoudt ons. We moeten de natuur beschermen, zodat we allemaal kunnen floreren en de hulpbronnen die we hebben kunnen delen.

Teshome Shibru

Country Director, The Hunger Project Ethiopië

Impactmakers in Ethiopië

Natuurbehoud zorgt voor meer voedselzekerheid en inkomen voor Aragaw en Melkon

In Machakel, in het noordwesten van Ethiopië, merken boeren steeds vaker de gevolgen van ontbossing en uitgeputte landbouwgrond. Oogsten worden kleiner en minder voorspelbaar, waardoor het moeilijker wordt om voedselzekerheid te garanderen en een stabiel inkomen op te bouwen, zo ook voor Aragaw en Melkon. Via trainingen van The Hunger Project leerden ze hoe ze hun land duurzamer kunnen gebruiken door verschillende gewassen op één stuk land te combineren. u0022Wij kiezen er daarom voor om te variëren in de gewassen. We hebben nu onder andere koffie en avocado op ons veld geplant.u0022 Daarnaast hielpen ze mee met het planten van duizenden boomzaailingen op gemeenschappelijke grond. u0022In ruil daarvoor kregen we zaailingen voor op ons eigen veld en advies over hoe we deze het beste kunnen planten en verzorgen.u0022 Die bomen dragen bij aan het herstel van de natuur en bieden nieuwe mogelijkheden om inkomen te verdienen.

Wat wij doen.

Natuurbehoud zit verweven in de manier waarop The Hunger Project werkt aan het einde van honger. In onze aanpak van community-led development versterken mensen hun eigen leefomgeving, waardoor zowel bestaanszekerheid als natuur zich kan herstellen. Wanneer gemeenschappen sterker worden, neemt de druk op de natuur af. En wanneer ecosystemen herstellen, groeit voedselzekerheid. Zo ontstaat een basis voor duurzame voedselproductie, klimaatweerbaarheid, sterkere lokale economieën en veerkrachtige gemeenschappen.

Armoedebestrijding rondom natuurparken.

Rond beschermde natuurgebieden in Malawi en Mozambique werken we samen met lokale gemeenschappen aan duurzame bestaanszekerheid. Via de epicentrumstrategie pakken we alle oorzaken van honger tegelijk aan. Gemeenschappen werken samen aan betere landbouw, inkomens, gezondheid en lokale organisatie. Zo worden mensen minder afhankelijk van stroperij of illegale houtkap en krijgt de natuur ruimte om te herstellen.

Landschapsherstel en klimaatslimme landbouw

In Ethiopië werken we samen met gemeenschappen aan herstel van gedegradeerde gronden en bossen. Dit doen we door het planten van bomen, het tegengaan van erosie, training in klimaatslimme landbouw, agroforestry en gewasdiversificatie. Deze aanpak verbetert de bodem, stabiliseert oogsten en vergroot inkomens, terwijl tegelijkertijd ecosystemen herstellen.

Samenwerken met lokale partners.

Samen met natuur- en milieuorganisaties werken we aan herstel van bossen, duurzame landbouw en bescherming van biodiversiteit, tegelijkertijd ondersteunen we gemeenschappen in en rondom beschermde natuurgebieden bij het ontwikkelen van duurzame inkomens . Zo versterken natuurbehoud, biodiversiteit en voedselzekerheid elkaar.

Meten wat werkt.

Met de Climate Resilience Index meten we onder meer waterbeheer, bodemgezondheid, biodiversiteit en het herstelvermogen van gemeenschappen na een slechte oogst. Zo volgen we de impact van onze aanpak op mens én natuur.

Allan liet stroperij achter zich en werd voorbeeldboer.

In Chibwalizo, naast het Majete Wildlife Reserve in Malawi, leefde Allan Wyson jarenlang van stroperij om zijn gezin te kunnen onderhouden. Zijn oogst was te klein en onzeker om van te leven, waardoor er geen andere uitweg leek. Via The Hunger Project kreeg hij toegang tot trainingen en landbouwleningen. Hij leerde hoe hij zijn land beter kon bewerken en investeerde in nieuwe zaden en bemesting. Zijn oogst verdrievoudigde en zijn afhankelijkheid van het natuurgebied verdween. u0022Ik jaag niet langer op dieren, dat is iets uit het verleden. We zijn op de goede weg en in staat om op eigen benen te staan,u0022 vertelt Allan. Tegenwoordig is hij voorbeeldboer en draagt hij actief bij aan de voedselzekerheid in zijn dorp door zijn kennis met anderen te delen en bij te dragen aan de lokale voedselbank. Ondertussen neemt de druk op de natuur af: in het Majete Wildlife Reserve zijn de stroperijcijfers inmiddels de laagste van heel Malawi.

Lees Allan's verhaal