Sarah schrijft haar eigen naam op het bord tijdens een alfabetiseringsles, een stap naar zelfredzaamheid.

Onze aanpak.

We pakken honger bij de wortel aan, met zelfredzaamheid als doel.

Zo werken we aan een wereld zonder honger.

The Hunger Project Nederland werkt al bijna 50 jaar samen met gemeenschappen aan een wereld zonder honger. In al die jaren zagen we steeds weer dat chronische honger meer is dan een gebrek aan voedsel. Het heeft nooit één oorzaak, en dus ook niet één oplossing. Honger is het gevolg van een mix van armoede, ongelijkheid, gebrek aan onderwijs, beperkte gezondheidszorg, klimaatverandering en conflict. Dat maakt ons werk tot meer dan een reactie op honger. Het is armoedebestrijding in de bredere zin van het woord. Daarom pakken wij niet alleen het gebrek aan eten aan, maar werken we tegelijk aan meerdere thema’s: van voeding en inkomen tot vrouwelijk leiderschap, goed lokaal bestuur en toegang tot basisvoorzieningen. Zo komt een einde aan honger en armoede dichterbij, en groeien gemeenschappen toe naar zelfredzaamheid.

Vrouwen schudden elkaar de hand.

Onze thema’s.

Stapel mango's in Burkina Faso.

Voedselzekerheid.

Honger is meer dan een voedselprobleem. Ontdek hoe The Hunger Project werkt aan voedselzekerheid via landbouw, water, gendergelijkheid en lokaal bestuur.
Vrouw bij moestuin in Madhya Pradesh, India.

Klimaatweerbaarheid.

Droogte, overstromingen, een mislukte oogst: boeren op het platteland krijgen de klappen van klimaatverandering als eerste te voelen. We werken samen met hen aan kennis en technieken om dat hoofd te bieden.
Vrouwelijke leiders in India.

Gendergelijkheid.

Vrouwen spelen een sleutelrol in het voeden van hun gezin en gemeenschap. Toch hebben ze lang niet altijd dezelfde kansen als mannen. Dat willen we veranderen, want als vrouwen vooruitgaan, gaat iedereen erop vooruit.
Mozambique 2025. THP Nederland.

Mens en Natuur.

Gezonde ecosystemen zorgen voor vruchtbare bodems en stabielere oogsten; als natuur verdwijnt, wordt voedselproductie kwetsbaarder. Daarom werken we samen met onze partners rondom natuurgebieden. Zodat mens, dier en natuur samen kunnen floreren.
Spelende mensen in Uganda.

Vreedzame gemeenschappen.

Voedselzekerheid en vrede gaan hand in hand. Veel conflicten ontstaan doordat basisbehoeften als water, land en voedsel te lang onvervuld blijven. Daarom bouwen we samen met gemeenschappen aan een stabiele basis, van binnenuit.

Op weg naar zelfredzaamheid.

Blijvende verandering wordt niet door anderen opgelegd, maar komt vanuit mensen zélf. Dat is de kern van community-led development: gemeenschappen stellen zelf de doelen, bepalen de aanpak, en bouwen zo stap voor stap aan een leven zonder armoede en honger. Ze kiezen lokale oplossingen die passen bij hun omstandigheden. The Hunger Project kijkt vanaf de zijlijn geduldig mee, en biedt trainingen en begeleiding wanneer ze dat nodig hebben. Want als mensen zelf weten hoe ze hun toekomst kunnen verbeteren, is onze steun niet langer nodig. En dat is ons doel: zelfredzaamheid.

Yacouba Ouedraogo in zijn kwekerij. Yacouba is een boer in Yourtenga, een dorp in de gemeente Nagréongo. Hij verbouwt groenten en peulvruchten. Daarnaast heeft hij een training gevolgd in de pluimveehouderij en kweekt hij kruiden en specerijen in een kwekerij.

De stappen die we zetten.

Met onze aanpak werken we samen met een gemeenschap stap voor stap toe naar hun zelfredzaamheid. We beginnen met een gezamenlijk plan, en werken via concrete acties en lokale organisaties naar een situatie waarin de gemeenschap zelf verder kan.  

1. Onderzoek naar de huidige situatie.
Dit heet het baselineonderzoek. We onderzoeken de lokale uitdagingen, kansen, en ervaringen van de gemeenschap.
2. Samen met de gemeenschap doelen bepalen.
We bespreken wat we willen bereiken en wanneer. Ook trainen we de gemeenschap om haar eigen successen te meten met data.
3. Mensen stimuleren om zelf in actie te komen.
Dit noemen we ‘mobiliseren’. Met onze unieke Vision-Commitment-Action (VCA) workshop bouwen we aan zelfvertrouwen en gemeenschapsgevoel. Want pas als je gelooft in een betere toekomst én dat je daar zelf een grote rol in speelt, ontstaat ruimte voor verandering.
4. Capaciteit en leiderschap opbouwen.
Door trainingen leert de gemeenschap essentiële praktische vaardigheden, zoals landbouwtechnieken. Daarnaast leren ze opkomen voor hun positie en rechten, zodat ze zelf in actie kunnen komen tegen oneerlijke systemen en ongelijkheid.
5. Zelfredzaamheid.
Na een periode van gemiddeld 5 tot 10 jaar kan de gemeenschap zelfstandig verder werken aan een betere toekomst.
Alemayehu Gachow in Machakel, Ethiopië.
Animators in Mozambique
Cacaoproject, Ghana
Leela Devi, anaganwadi worker, Rajasthan

Routekaart.

Onze strategie kun je zien als een routekaart. Alles wat nodig is om zelfredzaamheid te bereiken, zoals onderwijs, goede voeding, toegang tot zorg, ondernemerschap, financieel management en leiderschap, is onderdeel van deze route. In de Afrikaanse programmalanden werken we hiervoor met de epicentrumstrategie: een langdurige samenwerking met clusters van dorpen die in 5 tot 10 jaar hun eigen leefomstandigheden verbeteren, met als doel zelfredzaam te worden. Per gemeenschap kijken we wat er nodig is om een einde te maken aan honger. Wat zijn hun uitdagingen? Wat gaat al goed? Soms doorlopen we het hele traject, en soms maar een deel ervan. Soms leggen we extra nadruk op één thema, zoals manieren om een inkomen te verdienen of klimaatbestendig boeren.

Wanneer we meer expertise nodig hebben op een bepaald thema, zoeken we de samenwerking op met andere organisaties. Zo kunnen we aansluiten bij de lokale realiteit en vergroten we samen onze impact.

Onze pijlers.

In elk programma, in elk land, leggen we nadruk op drie dingen die cruciaal zijn voor een blijvend einde aan honger:

Vrouwelijk leiderschap.

We investeren in de capaciteiten, stem en economische positie van vrouwen, zodat zij kunnen meebeslissen en meebouwen aan oplossingen in hun gemeenschap. Wanneer vrouwen ruimte en middelen krijgen, verbetert de voedselzekerheid, gezondheid en toekomst van hele gezinnen en dorpen.

Mensen komen zelf in actie.

We zorgen dat mensen zélf in actie komen: via trainingen, workshops en praktische tools leren ze hun eigen plannen maken en uitvoeren.

Slim samenwerken met de lokale overheid.

Een gemeenschap blijft alleen vooruitgaan als basisvoorzieningen, rechten en diensten goed zijn geregeld. Daarom werken we nauw samen met (lokale) overheden, zodat afspraken, budgetten en beleid aansluiten op wat er nodig is, en de gemeenschap weet hoe zij haar stem kan laten horen.

Vrouwen houden handen vast.

Samen zetten we een punt achter honger.

Wanneer mensen zelf het stuur in handen nemen, ontstaat een blijvend einde aan honger én armoede. Maak jij dat mee mogelijk?

Lachende vrouw uit Malawi.
Wat is community-led development?

Bij The Hunger Project geloven we dat het einde van chronische honger begint bij mensen zélf. Blijvende verandering komt niet van bovenaf, is niet opgelegd, en komt niet vanuit een Westers oogpunt zonder kennis van lokale omstandigheden. De oplossing begint bij de intrinsieke motivatie van mensen die weten hoe het voelt om honger te hebben. Als zij geloven dat het anders kan, dan trekken ze zichzelf én hun gemeenschap uit de armoede. Lokale teams van The Hunger Project faciliteren vanaf de zijlijn, coachen waar nodig, en spelen in op wat er nodig is. Net zolang tot de gemeenschap zelfredzaam verder kan.

Lees meer over community-led development.

Hoe lang werkt The Hunger Project samen met een gemeenschap?

Per gemeenschap kijken we wat er nodig is om een einde te maken aan honger. We trekken daar rustig de tijd voor uit die er ter plekke nodig is: minstens vijf jaar, en vaak ook langer. In de Afrikaanse programmalanden werken we met de epicentrumstrategie: een langdurige samenwerking met clusters van dorpen die in 5 tot 10 jaar hun eigen leefomstandigheden verbeteren, met als doel zelfredzaam te worden.

Wat is de epicentrumstrategie?

In 9 Afrikaanse landen werkt The Hunger Project aan het beëindigen van honger via de epicentrumstrategie. Clusters van dorpen werken zelf aan het verbeteren van hun leefomstandigheden, in 4 concrete stappen over een periode van zo’n 5 tot 10 jaar. De gemeenschap heeft de lead. Het doel: zelfredzaamheid. Fysiek gezien is een epicentrum een dienstencentrum in het midden van een regio, dat de dorpsgemeenschap heeft gebouwd. Een epicentrum bereikt 10 tot 15 dorpen, op loopafstand, in een omtrek van zo’n 10 kilometer. In het epicentrumgebouw zijn bijvoorbeeld een kleuterschool, een medische post, een door vrouwen gerunde microkredietbank, een trainingsruimte en een voedselbank. Al deze diensten worden door de gemeenschap zelf georganiseerd en bestuurd. Lees meer over de epicentrumstrategie op de website van The Hunger Project wereldwijd.

Hoe werkt The Hunger Project samen met lokale overheden?

Overheden op districts- en dorpsniveau staan het dichtst bij de mensen. Zij hebben als taak om basisvoorzieningen als gezondheidszorg, voeding en onderwijs te organiseren. Een gemeenschap blijft alleen vooruitgaan als basisvoorzieningen, rechten en diensten goed zijn geregeld. Daarom werken we nauw samen met (lokale) overheden, zodat afspraken, budgetten en beleid aansluiten op wat er nodig is, en de gemeenschap weet hoe zij haar stem kan laten horen.

Wat is een VCA-workshop?

In VCA-workshops gaan deelnemers van Visie naar Commitment naar Actie. We dagen mensen uit om hun visie op een betere toekomst vorm te geven. Ze maken concrete en haalbare plannen om die dromen te verwezenlijken. En voeren deze plannen zelf uit, met lokale bronnen en ondersteuning van The Hunger Project.

Waarom staan vrouwen centraal in jullie aanpak?

Vrouwen spelen een sleutelrol in het voeden van hun gezin en gemeenschap. Toch hebben ze lang niet altijd dezelfde kansen als mannen. We investeren in de capaciteiten, stem en economische positie van vrouwen, zodat zij kunnen meebeslissen en meebouwen aan oplossingen in hun gemeenschap. Wanneer vrouwen ruimte en middelen krijgen, verbetert vaak de voedselzekerheid, gezondheid en toekomst van hele gezinnen en dorpen.