
Onze aanpak.
We pakken honger bij de wortel aan, met zelfredzaamheid als doel.
Onze thema’s.





Op weg naar zelfredzaamheid.
Blijvende verandering wordt niet door anderen opgelegd, maar komt vanuit mensen zélf. Dat is de kern van community-led development: gemeenschappen stellen zelf de doelen, bepalen de aanpak, en bouwen zo stap voor stap aan een leven zonder armoede en honger. Ze kiezen lokale oplossingen die passen bij hun omstandigheden. The Hunger Project kijkt vanaf de zijlijn geduldig mee, en biedt trainingen en begeleiding wanneer ze dat nodig hebben. Want als mensen zelf weten hoe ze hun toekomst kunnen verbeteren, is onze steun niet langer nodig. En dat is ons doel: zelfredzaamheid.

De stappen die we zetten.
Met onze aanpak werken we samen met een gemeenschap stap voor stap toe naar hun zelfredzaamheid. We beginnen met een gezamenlijk plan, en werken via concrete acties en lokale organisaties naar een situatie waarin de gemeenschap zelf verder kan.





Routekaart.
Onze strategie kun je zien als een routekaart. Alles wat nodig is om zelfredzaamheid te bereiken, zoals onderwijs, goede voeding, toegang tot zorg, ondernemerschap, financieel management en leiderschap, is onderdeel van deze route. In de Afrikaanse programmalanden werken we hiervoor met de epicentrumstrategie: een langdurige samenwerking met clusters van dorpen die in 5 tot 10 jaar hun eigen leefomstandigheden verbeteren, met als doel zelfredzaam te worden. Per gemeenschap kijken we wat er nodig is om een einde te maken aan honger. Wat zijn hun uitdagingen? Wat gaat al goed? Soms doorlopen we het hele traject, en soms maar een deel ervan. Soms leggen we extra nadruk op één thema, zoals manieren om een inkomen te verdienen of klimaatbestendig boeren.
Wanneer we meer expertise nodig hebben op een bepaald thema, zoeken we de samenwerking op met andere organisaties. Zo kunnen we aansluiten bij de lokale realiteit en vergroten we samen onze impact.
Onze pijlers.
In elk programma, in elk land, leggen we nadruk op drie dingen die cruciaal zijn voor een blijvend einde aan honger:
Vrouwelijk leiderschap.
We investeren in de capaciteiten, stem en economische positie van vrouwen, zodat zij kunnen meebeslissen en meebouwen aan oplossingen in hun gemeenschap. Wanneer vrouwen ruimte en middelen krijgen, verbetert de voedselzekerheid, gezondheid en toekomst van hele gezinnen en dorpen.
Mensen komen zelf in actie.
We zorgen dat mensen zélf in actie komen: via trainingen, workshops en praktische tools leren ze hun eigen plannen maken en uitvoeren.
Slim samenwerken met de lokale overheid.
Een gemeenschap blijft alleen vooruitgaan als basisvoorzieningen, rechten en diensten goed zijn geregeld. Daarom werken we nauw samen met (lokale) overheden, zodat afspraken, budgetten en beleid aansluiten op wat er nodig is, en de gemeenschap weet hoe zij haar stem kan laten horen.

Bij The Hunger Project geloven we dat het einde van chronische honger begint bij mensen zélf. Blijvende verandering komt niet van bovenaf, is niet opgelegd, en komt niet vanuit een Westers oogpunt zonder kennis van lokale omstandigheden. De oplossing begint bij de intrinsieke motivatie van mensen die weten hoe het voelt om honger te hebben. Als zij geloven dat het anders kan, dan trekken ze zichzelf én hun gemeenschap uit de armoede. Lokale teams van The Hunger Project faciliteren vanaf de zijlijn, coachen waar nodig, en spelen in op wat er nodig is. Net zolang tot de gemeenschap zelfredzaam verder kan.
Per gemeenschap kijken we wat er nodig is om een einde te maken aan honger. We trekken daar rustig de tijd voor uit die er ter plekke nodig is: minstens vijf jaar, en vaak ook langer. In de Afrikaanse programmalanden werken we met de epicentrumstrategie: een langdurige samenwerking met clusters van dorpen die in 5 tot 10 jaar hun eigen leefomstandigheden verbeteren, met als doel zelfredzaam te worden.
In 9 Afrikaanse landen werkt The Hunger Project aan het beëindigen van honger via de epicentrumstrategie. Clusters van dorpen werken zelf aan het verbeteren van hun leefomstandigheden, in 4 concrete stappen over een periode van zo’n 5 tot 10 jaar. De gemeenschap heeft de lead. Het doel: zelfredzaamheid. Fysiek gezien is een epicentrum een dienstencentrum in het midden van een regio, dat de dorpsgemeenschap heeft gebouwd. Een epicentrum bereikt 10 tot 15 dorpen, op loopafstand, in een omtrek van zo’n 10 kilometer. In het epicentrumgebouw zijn bijvoorbeeld een kleuterschool, een medische post, een door vrouwen gerunde microkredietbank, een trainingsruimte en een voedselbank. Al deze diensten worden door de gemeenschap zelf georganiseerd en bestuurd. Lees meer over de epicentrumstrategie op de website van The Hunger Project wereldwijd.
Overheden op districts- en dorpsniveau staan het dichtst bij de mensen. Zij hebben als taak om basisvoorzieningen als gezondheidszorg, voeding en onderwijs te organiseren. Een gemeenschap blijft alleen vooruitgaan als basisvoorzieningen, rechten en diensten goed zijn geregeld. Daarom werken we nauw samen met (lokale) overheden, zodat afspraken, budgetten en beleid aansluiten op wat er nodig is, en de gemeenschap weet hoe zij haar stem kan laten horen.
In VCA-workshops gaan deelnemers van Visie naar Commitment naar Actie. We dagen mensen uit om hun visie op een betere toekomst vorm te geven. Ze maken concrete en haalbare plannen om die dromen te verwezenlijken. En voeren deze plannen zelf uit, met lokale bronnen en ondersteuning van The Hunger Project.
Vrouwen spelen een sleutelrol in het voeden van hun gezin en gemeenschap. Toch hebben ze lang niet altijd dezelfde kansen als mannen. We investeren in de capaciteiten, stem en economische positie van vrouwen, zodat zij kunnen meebeslissen en meebouwen aan oplossingen in hun gemeenschap. Wanneer vrouwen ruimte en middelen krijgen, verbetert vaak de voedselzekerheid, gezondheid en toekomst van hele gezinnen en dorpen.

