Wereldvoedseldag is dé dag dat bij iedereen voedselzekerheid en honger centraal staat. Het thema dit jaar is “Healthy Diets for a #ZeroHunger World”. Want iedereen moet toegang hebben tot gezond en voedzaam eten. 

Wat is World Food Day?

In 1979 is 16 oktober door de Verenigde Naties uitgeroepen tot Wereldvoedseldag, oftewel: World Food Day. Een dag waarop er internationaal aandacht wordt besteed aan voedselzekerheid en honger in de wereld.

In Nederland gaan op 16 oktober 500 mensen aan tafel tegen honger in het Scheepvaartmuseum in Amsterdam. Tijdens het diner wordt gezocht naar oplossingen die we in Nederland te bieden hebben om #zerohunger te bereiken. The Hunger Project’s Evelijne Bruning is een van de sprekers tijdens het diner. In het Parool van 15 oktober 2019 vertelde ze alvast wat er nodig is om een einde aan honger te maken. 

 

Honger en voedselzekerheid

Het ging de afgelopen decennia zo veelbelovend goed vooruit. Maar voor het vierde jaar op rij neemt de honger in de wereld nu toe, in plaats van af. Hadden in 2015 nog 785 miljoen mensen wereldwijd honger, in 2018 waren dat er 822 miljoen. Dat betekent dat 11% van de wereldbevolking structureel te weinig, of niet voldoende voedzaam eet. Dag in, dag uit. Generatie na generatie. Daar bovenop hebben meer dan 2 miljard mensen – een kwart van de wereldbevolking – ‘milde honger’: niet elke dag, maar wel regelmatig. En daar is helemaal niks milds aan.

“Healthy Diets for a #ZeroHunger World”

Honger is niet alleen een kwestie van weinig eten, maar vaak vooral van slecht of eenzijdig eten. Zelfs wanneer mensen voldoende voedsel binnenkrijgen om hun gevoel van honger te stillen, kunnen ze door slecht of eenzijdig eten een tekort hebben aan voedingsstoffen. Als je bijvoorbeeld dagelijks alleen cassave eet, of alleen maïs, kom je heel wat vitamines en mineralen tekort, en raak je ondervoed. En hoe tegenstrijdig het ook klinkt: obesitas en ondervoeding kunnen ook samengaan. Als je vooral junk food eet, krijg je ook niet de voedingsstoffen binnen die je nodig hebt en raak je ondervoed.

Ondervoeding werkt een leven lang door. Ondervoede kinderen lopen blijvende lichamelijke en fysieke achterstanden op. Ze worden hun hele leven lang sneller ziek, ze leren minder goed, en ze zijn minder productief. Mensen, en hele samenlevingen, kunnen zich daardoor niet ontwikkelen zoals ze zouden willen.

Wat kun jij doen?

Honger is volkomen onnodig. Want er is meer dan genoeg voor iedereen. Honger is dan ook het grootste oplosbare probleem ter wereld. Maar dan moeten we wel met z’n allen héél hard aan de bak om het tij te keren.

Door wat je dagelijks besluit te eten heb je invloed op het eten van anderen. World Food Day verzamelde 5 tips om met jouw eetgedrag bij te dragen aan #ZeroHunger. Of investeer in het werk van The Hunger Project. 

Wat doen wij? 

Het einde van honger gaat niet over voedsel alleen: het gaat vooral over mensen. Want blijvende verandering komt van voorlopers uit de dorpen zélf, van echte changemakers.

In de landen waar The Hunger Project werkt, zijn duizenden bijzondere mannen en vrouwen actief. Ondernemende mensen die verandering willen in hun dorp en zich daarvoor inzetten. We trainden ruim 365.000 tot op het bot gemotiveerde lokale vrijwilligers. Zij kijken naar wat er wél kan in hun dorp. Ze werken niet aan óf aan landbouw óf aan vrouwenrechten óf aan onderwijs, maar juist geïntegreerd aan alle grondoorzaken van honger en armoede tegelijk. Zo veel mogelijk samen met de lokale overheid. Want echte, blijvende verandering kan alleen komen door mensen met honger zelf.

Ontmoet…

Pascal Kpovi uit Benin

Foto familie Benin

Pascal maakt en verkoopt compost aan boeren in de omgeving, houdt hanen en verkoopt deze aan restaurants in de buurt en verbouwt pinda’s en mais. Daarnaast heeft hij de zorg voor zijn broertjes en zusjes op zich genomen, na het vroege overlijden van zijn ouders. Toch houdt hij nog genoeg energie over voor andere zaken. “Ik ben de voorzitter van de jongerengroep in mijn dorp Agondokpoé. We komen eens per maand samen en hebben het over onze bedrijfjes en wisselen tips uit. Ik zou heel graag met deze groep een krediet bij de micrfonancieringsbank aanvragen om zo samen bijvoorbeeld pluimvee te gaan houden. Ook gezondheidsproblemen en het gevaar van een ziekte als aids bespreken we.”

Daarnaast zet Pascal zich in voor de kinderen in zijn dorp. ”Ik heb een schooltje gestart voor kinderen onder de 7 jaar. Voor hen is de dichtstbijzijnde school veel te ver lopen en veel kinderen gingen daarom niet naar school. Ik heb een leraar geregeld en vraag de ouders om een bijdrage voor zijn salaris. Maar de ouders willen en kunnen niet allemaal betalen. We willen ervoor zorgen dat de overheid deze verantwoordelijkheid uiteindelijk over gaat nemen. Ik hoop dat dit gaat lukken.”

Ayesha Khatun uit Bangladesh

Ayesha Khatun zet zich actief in voor haar dorp: als leider van het Village Development Team brengt ze in kaart welke families het meest arm zijn en wat zij nodig hebben. “Ik wil iets bijdragen aan mijn gemeenschap.” Ook volgde Ayesha het vierjarig vrouwelijk leiderschapsprogramma van The Hunger Project. Ze zet nu allerlei acties op, zoals courtyard meetings over het belang van gezonde voeding tijdens de eerste 1000 dagen in het leven van een kind. Regelmatig komen zo’n 200 zwangere vrouwen, (tiener-)moeders en borstvoedende vrouwen bij elkaar. Ayesha gaat met ze in gesprek over traditionele gebruiken, gezond voedsel en hoe ze zich zo goed mogelijk kunnen voorbereiden op de bevalling.

“Eigenlijk wist ik hier eerst niks over, totdat ik werd getraind door The Hunger Project. Nu deel ik deze waardevolle kennis met zwangere vrouwen, jonge moeders en oma’s in mijn dorp. Het begint bij gezonde voeding, maar gaat verder. Zo hebben we het ook over hoe je geld kunt sparen voor een eventueel noodgeval, en ik ondersteun jonge ouders bij de aangifte van de geboorte van de baby.”

Ayesha betrekt nadrukkelijk ook de schoonmoeders van de zwangere vrouwen. “De aanstaande oma’s zijn belangrijke beslissers. Vaak trekt een vrouw na haar huwelijk in bij haar man en schoonfamilie, en het is de schoonmoeder die bepaalt welke klusjes haar schoondochter doet, of ze tijd vrij krijgt om naar de kliniek te gaan voor een controle en wat en wanneer ze eet.”

Birtuka Sifeta uit Ethiopië

Birtuka is lid van het microkredietcomité en organiseert dorpsdiscussies. “Ik ben animator geworden omdat ik een eind wil maken aan kindhuwelijken. Want door te vroeg te trouwen stoppen meisjes met school en door vroege zwangerschappen kunnen ze gezondheidsproblemen krijgen. Om met ons dorp en zelfs met ons land verder te komen, moeten meisjes hun school kunnen afmaken. Dat is mijn doel voor mijn dorp. Ik heb het afgelopen jaar veel geleerd in de trainingen, bijvoorbeeld over het opzetten van een microkredietprogramma. In mijn dorp gebruiken mensen een microkrediet bijvoorbeeld om kippen of koeien te fokken, of om te investeren in de teelt van groenten. Het verbetert de inkomenssituatie van veel gezinnen, waardoor ze hopelijk minder snel voor een kindhuwelijk kiezen.”

“Ik doe mee aan de maandelijkse bijeenkomsten met onder andere religieuze leiders, politieagenten en leraren. Daar bespreken we gevoelige onderwerpen zoals kindhuwelijken. Of dat geboorteregistratie beter moet worden uitgevoerd. Want vaak weten we niet hoe oud een meisje precies is, waardoor ze onterecht voor een volwassene kan doorgaan. We hebben afgesproken dat bij een huwelijk de echte leeftijd van een meisje moet worden gecheckt in het ziekenhuis. Natuurlijk, het is bij wet verboden om minderjarigen uit te huwelijken. Maar dat betekent niet dat het niet gebeurt.”

Foto’s: De Videomakers, Johannes Odé en The Hunger Project