11 oktober: Meisjesdag

Vrijdag 11 oktober is een bijzondere dag: het is Internationale Meisjesdag. Die dag vieren we de kracht van de 900 miljoen tienermeisjes op deze wereld. En we zetten gelijke kansen en rechten voor meisjes centraal. Want door discriminatie zijn meisjes vaker dan jongens ondervoed, stoppen ze eerder met school en trouwen ze jonger. Veel meisjes zitten vast in een vicieuze cirkel van discriminatie en armoede. The Hunger Project maakt zich sterk voor meisjes en komt in actie voor gelijke kansen en rechten.

Meisjesdag – In 2000 leidde The Hunger Project Bangladesh een samenwerkingsverband van organisaties dat de eerste Nationale Meisjesdag in Bangladesh organiseerde. Dit groeide uit tot Internationale Meisjesdag, sinds 2012 een door de Verenigde Naties erkende dag. Elk jaar staat op 11 oktober de hele wereld stil bij de achtergestelde positie van meisjes en de problemen waar zij mee te maken hebben.

Spotlight op Her Choice

Jaarlijks trouwen wereldwijd ongeveer 15 miljoen meisjes voor hun achttiende jaar. Maar meisjes moeten zelf bepalen of, met wie en wanneer zij trouwen. Bovendien gaan kindhuwelijken en tienerzwangerschappen hand in hand met honger en ondervoeding.

The Hunger Project is trotse partner van de Her Choice alliantie die in 10 landen in actie komt tegen kindhuwelijken. Met goed resultaat: uit de midline eveluatie blijkt dat het aantal kindhuwelijken in bijna alle werkgebieden sterk is verminderd.

Onderwijs tegen kindhuwelijken: hou meisjes op school

Onderwijs is een van de beste manieren om kindhuwelijken tegen te gaan: hoe langer een meisje op school zit, hoe later ze trouwt. Daarom stimuleren we dat meiden zo lang mogelijk naar school gaan en dat drop-outs (veelal getrouwde meisjes of tienermoeders) weer terug naar school gaan.


Bizuhaye Terefe_credit Johannes Odé

Bizuhaye Terefe uit Ethiopië kreeg op haar dertiende een zoontje. “Omdat ik in verwachting was, moest ik stoppen met school – dat gaat hier zo.” Sinds twee jaar gaat ze weer terug naar school. Lees hoe haar dat gelukt is.


Met de Youth Club maakt Bonani uit Bangladesh haar school een veilige plek voor meisjes. Met een klachten box brengt ze problemen van meisjes in kaart. En ze neemt actie. Zo zorgde ze voor goede en schone toiletten voor meisjes. En ze pakt eve teasing aan: ze confronteert jongens en mannen die meisjes op weg naar school lastigvallen.

Lees het verhaal van Bonani


“Mijn moeder had ineens een man voor me gevonden. Hij wilde graag met me trouwen en hij had een goed inkomen. Mijn ouders zagen dat wel zitten. Maar ik zag dat helemaal niet zitten! Ik wilde op school blijven en een beroep leren. Maar mijn ouders wilden niet naar me luisteren.”

Alemtsehaye Kibbete, Ethiopië

Lees hier hoe het huwelijk uiteindelijk werd afgelast


“Ik wil het aantal meisjes dat school vroegtijdig verlaat omlaag brengen: met seksuele educatie en de Girls Club. In die lessen gaat het over gelijke rechten voor mannen en vrouwen en het belang van het voorkomen van kindhuwelijken en meisjesbesnijdenis. Onze leraren en ikzelf zijn getraind om deze lessen te kunnen geven. En we moesten de ouders nog overtuigen. Zeker omdat de lessen na schooltijd worden gegeven waren niet alle ouders even enthousiast. Ze willen dat hun kind na school thuiskomt om mee te helpen. Ook het onderwerp van de lessen beviel ze niet. Maar de meesten hebben we kunnen overtuigen van het nut van deze lessen. Gelukkig maar: we zien dat de houding van jongens naar de meisjes verandert.” – Eshete Gmechu, schooldirecteur Kobeb Mesk, Ethiopië


Menstruatie en kindhuwelijken

Met maandverband kindhuwelijken tegengaan. Dat klinkt misschien vergezocht, maar is eigenlijk heel logisch. Want op het platteland van bijvoorbeeld Oeganda of Ethiopië hebben meiden geen toegang tot maandverband. Het is er simpelweg niet, of het is te duur. En zijn er ook geen goede toiletten of wasbakken op de dorpsscholen. Waardoor het een rommelige, vervelende en ietwat gênante boel wordt als ze ongesteld zijn. Het gevolg: ongestelde meisjes blijven thuis, en missen zo elke maand een week school. De kans is dan groter dat ze uiteindelijk helemaal stoppen met school.

In Youth en Girls Clubs maken meisjes zelf maandverband. Zo ook de 12-jarige Ruth in Namayumba in Oeganda. En de jongens doen ook mee. Zo doorbreken ze het taboe op ongesteldheid en maken ze het bespreekbaar. En met de maandverbandjes kunnen de meisjes ook tijdens hun ongesteldheid gewoon naar school.


Armoede als reden voor een kindhuwelijk

Belangrijk om kindhuwelijken te voorkomen is het verbeteren van de inkomsten van gezinnen. Bijvoorbeeld via ondernemerschapstrainingen of microfinanciering. Want armoede en kindhuwelijken gaan hand in hand.


”Het kan voor arme families een bron van inkomsten zijn om een dochter uit te huwelijken. Want de schoonfamilie betaalt de ouders van de bruid een bruidsschat. Bovendien is het ook weer een mond minder om te voeden.”

Makdas Ashanafi, The Hunger Project Ethiopië



“Toen zich een goede kandidaat meldde voor Alemtsehaye, twijfelde ik niet. Hij had een goede baan en ik wil gewoon het beste voor mijn kinderen. Een rijke man kan haar meer geven dan ik.”

Ewawoye Zenebe, Ethiopië


Het hele dorp betrekken

Getrainde vrijwilligers brengen in hun dorpen alle belangrijke partijen bij elkaar voor discussies over kindhuwelijken: religieuze leiders, politieagenten, leraren, verpleegkundigen, medewerkers van de lokale overheid en ouders.

Birtuka Sifeta is vrijwilliger in North Shoha, Ethiopië: “Het is verboden om minderjarigen uit te huwelijken. Maar dat betekent niet dat het niet gebeurt. Mensen luisteren hier beter naar de religieuze leiders dan naar de politie. Daarom is het ook zo belangrijk om religieuze leiders te betrekken. Als zij ook zeggen dat een kind niet uitgehuwelijkt mag worden, heeft dat veel meer impact dan wanneer het verboden is door de wet. Net als dat het groot effect heeft wanneer priesters weigeren om een kindhuwelijk te zegenen.

“Om met ons dorp en zelfs met ons land verder te komen, moeten meisjes hun school kunnen afmaken. Dat is mijn doel voor ons dorp.”


Via het “Her Choice”-programma werken we vijf jaar samen met Stichting Kinderpostzegels, ICDI, AISSR/UvA en met steun van met Ministerie van Buitenlandse Zaken aan het tegengaan van kindhuwelijken. Dat doen we in 10 landen, waarvan 6 landen waar The Hunger Project werkt: Bangladesh, Benin, Burkina Faso, Ethiopië, Ghana en Oeganda.

In 2018 voerde AISSR/UvA in samenwerking met onafhankelijke lokale onderzoekers een midline evaluatie uit. Er werd data verzameld in 10 landen van 5.204 meisjes, 3.261 huishoudens, 68 gezondheidscentra en 145 leraren. 

Fotocredits: Johannes Odé (Ethiopië), Reinier van Oorsouw (Oeganda) en The Hunger Project
Tekst Ethiopië : Mariken Stolk